به مسلمانان باز نمىگرداندند ، با اجراى اين طرح تا حدودى اموال از دست رفتهء مسلمانان به آنان باز مىگشت . بدر . . . شكوه قدرت روزى به پيامبر خبر رسيد كه يكى از كاروانهاى تجارى قريش از آن حدود عبور مىكند . پيامبر به قصد حمله به كاروان و تصرف آن از شهر بيرون آمد . از طرفى خبر حركت پيامبر به كاروانيان رسيد و آنان نيز به طريقى اين خبر را به مكّه رساندند و مكّيان را هشدار دادند كه اموالشان در معرض خطر قرار گرفته است . مكّيان هم كه از دادن جان براى حفظ اموالشان دريغ نداشتند چون اين خبر را شنيدند ، شتابان به سوى مدينه حركت كردند . رياست اين كاروان با ابوسفيان بود . وى از راه اصلى خارج شد و به بيراهه زد و از كناره‌هاى ساحل درياى سرخ به دور از چشم پيامبر و ياران مسلحش به حركت خود ادامه داد و بدين وسيله از حملهء مسلمانان به كاروان رهايى يافت . كفار قريش با آنكه از نجات كاروان تجارى خود آگاه شدند ، همچنان به سوى مدينه حركت مىكردند و به خود اجازه نمىدادند پيش از سركوب مسلمانان و شكستن ابهّت آنان ، به مكّه بازگردند . پيامبر به قصد تصرف كاروان قريش به سوى مكّه حركت مىكرد و قريش به قصد سركوب مسلمانان به طرف مدينه مىآمد . درهمين حال اين دو سپاه در سر چاهى موسوم به « بدر » با يكديگر روبه‌رو شدند . پيامبر خود را براى جنگ به معناى واقعى ، آماده نكرده بود ، ولى قصد داشت بر اموال تجارى قريش دست يابد . امّا با اين وجود ، وى بازگشت به مدينه را شكست تلقى مىكرد ؛ و براى آنكه مبادا كفّار ، با اين كار طمع نابودى مسلمانان را درسر بپرورانند ، به خود اجازهء عقب‌نشينى و بازگشت نداد .